DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

druk en spannend

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, November 07, 2012 06:56:41
Ondertussen sta ik weer wat verder. Naast m'n drukke werkzaamheden, volg ik enthousiast de modules die me brengen naar m'n nieuwe toekomst... Ik kijk ernaar uit. Met een klein hartje, maar toch...

  • Comments(1)//d.dagoog.be/#post537

vertrouwen

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Thu, October 18, 2012 21:42:47
Het werd enkele keren serieus geschaad... Of die wonde nog zal helen ???? Geen idee... Echt totaal geen idee...

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post536

twee

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Thu, September 27, 2012 20:54:23

Twee keer na elkaar liep ik er met open ogen in. Ik moet ophouden met erop te vertrouwen dat mensen weten wat ze doen. Heel wat mensen weten het namelijk niet. Ze beloven maar wat, ze schrijven maar wat, ze zeggen maar wat en dan begrijpen ze niet dat je er problemen mee hebt als ze plots op hun woorden terug komen, ook niet als je na wat aarzeling al een heel eind meegegaan bent in hun verhaal.

Mochten ze nu ophouden met allerlei zaken die ze toch niet kunnen of willen waarmaken uit te kramen voor ik erin geloof, het zou voor mij veel gemakkelijker zijn. Om het heel zacht uit te drukken.

Bezint eer ge begint zoiets. Of moet ik bezinnen voor twee ? Voor mezelf en voor de andere die blijkbaar echt niet weet wat die wil... Ik doe mijn best anderen niet in de steek te laten. Helaas lukt dat voor anderen niet altijd naar mij toe...

En nu maar hopen dat twee zonder drie kan. Zoiets heb ik echt niet meer nodig.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post535

zwart geweest

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, September 12, 2012 11:03:07

Nog een geluk dat een depressie een mens sterker maakt... zou ik haast denken. Net nu ik eindelijk aan de uitgang sta, duiken spoken vanuit de donkere, diepe tunnel nog eens op om er me opnieuw in proberen te sleuren. Ik word nu afgerekend op fouten die ik tijdens m'n donkerste maanden gemaakt heb, net nu ik het (eindelijk, ja) weer beter doe... Dus moet ik nu meteen weer heel stevig in m'n schoenen staan. Wat is dan het beste : doen alsof m'n neus bloedt en 'gewoon' verder doen ? Of moet ik verklaren waarom ik niet presteerde zoals van mij verwacht werd en waarom ik het langer dan eventjes een paar dagen, weken en zelfs maanden minder goed deed? Dit houdt in dat ik me dan ongelooflijk kwetsbaar moet opstellen en hopen op enig begrip in een wereld waar onbegrip de overhand lijkt te hebben...

"Depressie ? Dat is iedereen tegenwoordig. Je bent nu pas 'in' als je depressief bent", mocht ik al horen.
Ja hoor, ik wou eens 'in' zijn, daarom dat ik een half fortuin uitgaf aan therapie die niet vergoed wordt maar wel effectief is wat voor mij belangrijk was en nog is. Ik weiger mezelf weg te stoppen achter een pillenreeks. Die heb ik nodig gehad. Een tijd. Zonder was ik er misschien toch niet meer geweest, maar er was meer nodig dan iedere dag een pil om tot de kern van de zaak te komen. Het was niet de gemakkelijkste weg, om het zo maar even zacht uit te drukken, maar wat mij betreft wel de beste.

Maar nu volgt dus de confrontatie. Daar sta ik dan, de duisternis is verdwenen. Die was verschrikkelijk, maar beschermde me ergens wel tegen de harde buitenwereld. Maar nu ben ik beter en nu volgt dus de confrontatie met mensen die me aan het afrekenen zijn over de voorbije maanden maar terugkeren in die duisternis is hoe dan ook geen optie.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post534

Voldoende

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Fri, September 07, 2012 09:34:17

Als ik afgelopen jaar bekijk... Is er heel wat gebeurd. Dingen die al m'n hele leven vast zaten, zijn los gekomen. Trager dan ik zelf wou, dat wel. Ik ben diep gegaan. Zo diep dat haast niemand rond me het gemerkt heeft. Zoveel mensen konden en durfden niet verder kijken dan hetgene aan de buitenkant zichtbaar was en zelfs dat...

Ik heb me diep eenzaam gevoeld, totaal verloren en ontredderd. Ik heb gehuild en ben razend kwaad geweest, ik was doodsbang en verlangde ernaar alles te stoppen. Letterlijk alles te stoppen.

Enkele mensen weten dat ik om het zo te noemen, een depressie en een burnout gehad heb. Het was gemakkelijker voor hen dat ik het zo benoemde, maar het was meer, veel meer dan dat. Moeilijk te vatten voor hen. Immens moeilijk te vatten voor mezelf.

Ik ben diep gegaan, ben terug gekeerd naar wie ik ooit was, naar de pijn, de ontgoocheling, het onbegrip,... ik heb schijnbaar stil gestaan, maar ben al een tijdje terug op pad. Ik ben dezelfde en toch niet meer. Eigenlijk ben ik nu meer mezelf dan ik ooit geweest ben. Dankzij enkele sterke mensen rond me sta ik er weer. Nog een beetje wankel, maar ik sta weer. Ja, het duurde een tijd en nee, het is niet tastbaar noch zichtbaar, maar ik voel het. En dat is voldoende.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post533

Terug 2

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, August 08, 2012 18:36:59
Oef, het ergste lijkt nu toch wel echt voorbij te zijn. Het was een lood- en loodzwaar jaar. Het leek op het afbreken van een berg. Nu is het tijd om opnieuw op te bouwen. Ik hou je op de hoogte.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post532

terug

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, June 27, 2012 21:40:16

na lang ben ik weer terug

niet lang, eventjes

ik ben er weer vandoor

maar ik kom terug

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post531

Ocean drum

KindPosted by Dagoog Sun, February 26, 2012 09:33:50
Oudste dochter en ik trokken gisteren naar een workshop. We leerden er een 'ocean drum' maken. Het werd geen exemplaar zoals ik er één zag bij Ahawi, maar het klinkt heel goed. Verbazend hoe bijzonder wat zaden, kleine steentjes, schelpjes en rijst die heen en weer ritselen over bakpapier in een mand, klinken. Het doek dat we erover spanden, mocht beschilderd worden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit op doek schilderde, het was dus met enige terughoudendheid dat ik eraan begon, maar het was plezant. Het resultaat zet ik hier later op. De drum van dochter en ik bleven ginder, de verf was nog niet droog...

  • Comments(3)//d.dagoog.be/#post530
Next »