DAGoogBOEKPosted by Dagoog Fri, August 13, 2010 20:09:50Na een 'spannende' race tussen het gele race-autootje van zoontje en het groene waar ik mee over het 'wegentapijt' scheurde, dirigeerde ik de nieuwbakken piloot in zijn bed.
Eerder vandaag kreeg hij zijn bijzondere vrijdag-snoep (voor kindjes die de voorbije week flink geweest zijn) niet. Deze morgen was hij namelijk voor de minstens vijfde keer al te enthousiast aan het werk gegaan met de sproeier in de badkamer waarna ik nog maar eens een intensieve dweil-en-vooral-droogbeurt ondernam. Vanaf 's middags probeerde zoonlief opnieuw goeie punten te scoren door de aardappelen te helpen pletten tot puree, een eike erbij te kieperen, het vlees te bakken en zo van die dingen. Het werd moeilijk mijn "neen" te handhaven. Uiteindelijk beloofde ik hem dat hij morgen zijn snoep zal krijgen als hij de hele tijd flink zou zijn.
Bij het slapen gaan vroeg hij me ter bevestiging of hij nu zijn snoep zou krijgen. Ik beantwoordde zijn vraag positief, tenminste, als hij flink zou blijven.
"Dan zal ik morgen apparaat zijn," wist hij mij hierop te antwoorden...
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, August 11, 2010 09:24:35"Ik lig hier nog zo goed. Voel een keer hoe zalig het is, mijn hoofd zo op het hoofdkussen."
"Jaja, ik weet het wel. Je hebt gelijk, maar je moet. Je stelt het nu al zo lang uit en het moet."
"Je hebt gelijk, maar laat me nu nog efkes."
"Je weet wat er van 'efkes' komt hé. Dan gebeurt er weer niks."
"Je hebt gelijk. Goed dan. Ik sta op."
"Eerst efkes naar toilet. Waar zijn mijn kleren ? Wat trek ik aan ?"
"Je houdt je weer bezig hé."
"Ik zie het niet zitten."
"Ik wist het wel."
"Komaan, we gaan ervoor. Eerst nog wat drinken. Dan nog eens naar toilet."
"Verdorie, waar is mijn mp3-speler. Zonder dat ding lukt het me niet."
"Je had het vorige week nog. Alles staat er al op. Je moet het vinden."
"Hier niet. Hier ook niet. Wacht eens even. Ik weet het."
"Gevonden !"
"Nu mijn schoenen nog. Goed, duw maar op start."
"Goed. Even wachten, ze legt nog wat uit."
"Hopelijk slapen alle buren nog. Ik heb liever niet dat ze me zien."
"Kom, we zijn ermee weg."
"Het gaat goed hé."
"Even een sms-ke sturen terwijl ik mag uitrusten. Er moet toch iemand weten dat ik er opnieuw aan begonnen ben."
"Ik ben trots op je."
"Ok, hop met de beentjes. Ze zegt dat ik nu weer moet lopen."
"Eén minuut. En weer rusten."
"Oei, de volgende keer moet ik twee minuten lopen."
"Het moet lukken. Het lukte je vroeger wel om een half uur te lopen zonder te stoppen."
"Je hebt gelijk. Het lukt. Het lukt !"
"O jee, nu moet ik al drie minuten lopen. Kun je dat geloven. Drie !"
"Het - puf - blaas - lukt - je - puf - wel."
"Niet opgeven. Ik - mag - niet - op-geven."
"Oei, nu zegt ze dat het al bijna gedaan is."
"Ik ben nog niet moe. Beginnen we al aan de tweede les ?"
"Nee, je moet nog wat werken, weet je nog."
"Je hebt gelijk. Je deed het goed."
"Weet ik."
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Sun, August 01, 2010 20:39:35De voorbije zeven maanden waren druk, om het woord hectisch niet te gebruiken. Dankzij enkele toevalligheden kon ik kansen grijpen met als gevolg dat ik nu mijn brood, beleg en een beetje meer verdien door... te schrijven. Veel te schrijven. De laatste maanden zelfs zowat iedere dag. Het werd zelfs bijna teveel en de vakantie kwam dan ook als een meer dan welkome vriend(in). Ik kon (kan - de vakantie is nog niet voorbij) echter niet stilzitten.
Tussen het luieren en vooral veel slapen door, heb ik twee kamers behangen, grote schoonmaak gehouden, heerlijke momenten beleefd met mijn schatten van kinderen, koffers gepakt en uitgepakt, veel kleren, lakens, handdoeken en zo gewassen en gestreken en zo een beetje alles gedaan wat bij een huishouden van vijf komt kijken. Maar alles rustiger aan. Heerlijk.
Tussendoor kon ik het toch niet laten 'even' een interviewke af te nemen hier, wat sfeerfoto's gaan maken daar en deze week wacht me een eerste tijdslimiet voor twee artikels en eerlijk gezegd zie ik het voor het eerst sedert een paar weken weer zitten om plaats te nemen voor klavier en scherm om eraan te beginnen. Maar vanavond niet. Er wacht mij een grote wasmand strijk die ik - geloof het of niet - nu meteen met plezier een 'kopje kleiner' zal maken voor het tv-scherm. Verklaar me gerust gek, maar het lijkt me zalig na een luie dag.
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Fri, July 09, 2010 15:07:36"Mama, luister eens," weet zoontje, "weet je nog dat je morgenavond boos was ? Dat ik moest gaan slapen ? Ik ben weer opgestaan..."
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Sat, July 03, 2010 14:30:42Gisteren kozen jongste dochter en ik behangpapier. Zij voor in haar kamer, ik voor de keuken. Het mocht al iets vrolijks zijn, voor haar werd het streepjes roze, snoepjesblauw, groen en donkerroze gecombineerd met papier met donkerroze vlinders op een lichterroze ondergrond. En dat voor een meisje die ooit alleen maar jongensschoenen wou dragen en blauw als lievelingskleur had... Ik koos voor de keuken voor papier met wat vrolijke krullen en wat olijfgroene cirkels ertussen. Kwestie van er 's morgens met een goed gemoed in te kunnen vliegen.
De kamer van dochter is haast af. We moeten alleen nog een rol behangpapier inwisselen want gaandeweg beslisten we dat er een muur minder met vlinders en één meer met streepjes moest komen.
Als redactiewerk als niet eenvoudig is met wat kinderen in de buurt, dan is behangen met wat kleine helpende handen een serieuze proef voor zelfs de meest geharde stalen zenuwen. Ik ben in ieder geval blij dat zij het behangen sneller moe waren dan ik. Oef. Straks ruilen we het papier in - we wachten nog even toe zoontje zijn middagdutje achter de rug heeft - en dan kan ik deze avond de kamer van dochterlief afwerken, schoonmaken en kan ze in haar snoepjeskleurtjes kamer de mooiste dromen hebben. Nu zoontje nog overtuigen dat hij echt wel groot genoeg is om alleen in - vanaf vandaag - zijn kamer te slapen.
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Mon, June 21, 2010 18:36:08In het tentje dat we zonet opsloegen in onze tuin, viel al een eerste slaapoffer. Zoontje ligt er zalig in te dromen...
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Tue, May 18, 2010 22:51:34zou ik zelfs één van de tofste jobs ter wereld even een weekje of misschien zelfs twee in de diepvries willen steken en eens helemaal niks doen. Alleen maar liggen en lezen. Niks meer. Maar zo gaat het niet...
DAGoogBOEKPosted by Dagoog Sun, May 02, 2010 10:26:19Terwijl ik zoveel mogelijk alleenstaande sokken bij de juiste partner aan het voegen ben, komt Zoontje met grote vragende ogen naast me staan. "Mama, mijn stutje is helemaal doorgezakt. Mag ik een koekje ?"
