DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

Weekendperikelen

ERop UITPosted by Dagoog Sun, August 08, 2010 21:38:00

De hele week had ik af te rekenen met rugpijn. Ik werd er zelfs wakker van 's nachts. Naarmate het weekend naderde, piekerde ik wat ik dan zou doen. De hele tijd thuis blijven met drie kinderen die al het grootste stuk van de week op eigen bodem verbleven hadden, leek me niet ideaal.

Zaterdagmorgen vond ik dat de badkamer schoongemaakt moest worden, dus haalde ik spons en zeemvel boven. Omdat een kast in die kamer maar voor een deel gebruikt werd en jongste dochter een acuut gebrek had aan opbergruimte, besloot ik dat een kleine reorganisatie tegemoet zou komen aan de verlangens van dochterlief. De kast liet zich niet in één stuk verhuizen, dus haalde ik een schroevendraaier en hamer boven. Een tijd later was de klus dan toch geklaard. Net op tijd om aan het middagmaal te beginnen. Na de afwas kreeg ik zin om de gelijkvloerse verdieping schoon te maken. "Het hout op de schouw verdient een boenbeurt," dacht ik terwijl ik afstofte. Anderhalf uur later had ik niet alleen dat hout, maar ook drie kasten en het salontafeltje geboend. 's Avonds nam ik in een schoongemaakte woning tevreden plaats in de zetel van waaruit dochters en ik naar het einde van een romantische film keken.

Deze morgen stond ik, opnieuw, op met rugpijn, maar gelukkig ging die al snel over. Met goeie moed nam ik plaats achter mijn strijkplank en versloeg een stuk van de nooit-eindigende-stroom. Moest ik niet beter weten, ik zou mezelf er nog van verdenken zwanger te zijn. Ik lijd precies aan een acute en chronische vorm van nestdrang...

Om de kinderen toch nog iets anders voor te schotelen dit weekend dan een mama die ganse dagen loopt schoon te maken en te strijken, stelde ik hen voor naar de bioscoop te gaan. Een festival of andere zomerse activiteit waar veel mensen op afkomen, spreekt me 'dankzij' mijn rug, voorlopig niet aan. Mijn voorstel werd meteen positief ontvangen.

Even later legde ik de man achter de balie uit naar welke tekenfilm mijn kinderen wilden kijken. Normaalgezien vergezel ik hen graag, maar vandaag had ik echt geen zin om een film te bekijken, laat staan een tekenfilm, dus vroeg ik de man of de drie alleen binnen mochten. Ik zou hen dan opwachten. "Ja maar, de film duurt wel lang hoor," verwittigde hij me alsof ik me daar helemaal niet bewust van was. "O, maar ik heb iets mee om te lezen," stelde ik hem gerust. Waarop hij me erop wees dat ik in de inkomhal niet kon zitten. "Misschien kun je beter naar een cafetaria gaan." Ik kreeg toestemming van de man om de kinderen te begeleiden tot aan de zaal, maar dan moest ik terug keren. Ik gaf instructies aan oudste zus om goed te zorgen voor haar broertje dat ik meteen opdroeg eerst naar het toilet te gaan. Wat zowel hij als jongste zus deden. Toen ze terug kwamen, bedacht oudste zus dat zij ook 'moest' en weer ging broertje mee. Eens de drie in de juiste zaal binnen waren, bestelde ik een koffie, bleef ik stilletjes in de brede gang zitten en haalde een boek boven. Voor ik het wist, was het pauze en liepen de drie filmliefhebbers naar het toilet.

Toen de rust voor de tweede keer terugkwam in de gang, ruilde ik het boek voor een schrift en schreef ik verder waar ik eerder opgehouden was met het verhaal. Ik genoot van het ongestoord bezig zijn met woorden. Geen kind riep om de haverklap "mama". Er werd niet gehuild, geruzied, niks. Ik genoot.

Na de film trok ik met mijn trio naar het speelplein. Het regende niet en ik dacht dat het wel eens een goed idee zou zijn om hen eens goed te laten bewegen. Na nog een sanitaire stop in de bioscoop vertrokken we. Het kan geen drie minuten later geweest zijn toen zoontje plots tot de vaststelling kwam dat hij DRINGEND naar toilet moest. En niet voor een plasje... Zoals de meeste speelpleinen, had dit speelparadijs geen, je raad het al... Tijd voor improvisatie dus. De blaadjes van het schriftje waarin ik schrijf, kregen plots een andere bestemming. Zo ongeveer een goed kwartier later was het geruzie dat al wel meer voorkomt tussen de zussen, gekoeld, speelden zussen en broer mooi samen en kon ik onder een zalig zonnetje rustig verder schrijven terwijl de kindjes zich hartelijk amuseerden. Ik genoot opnieuw.

Waren alle zondagen maar zo...

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post469

Driedimensionaal

ERop UITPosted by Dagoog Mon, May 24, 2010 17:30:48

Ik ben net terug van de bioscoop. Het is stralend weer maar ik had nog gratis kaartjes die binnenkort vervallen en ik dacht : nu zal het wel niet druk zijn. Het kon ook anders : met stralend weer en een pak festiviteiten op een paar kilometer van het grote scherm druppelden slechts enkele mensen het bioscoopcomplex binnen. We konden bijna zitten waar me waar wilden in de grote zaal. Het was even afwegen welke film we zouden kiezen want het moest goed te volgen zijn voor een kind van 10, 8 en één van 4 jaar. En het mocht niet eng zijn. De kinderen en ik zijn nogal onder de indruk van 'Hoe tem je een draak.' Het was onze eerste 3D-ervaring en het was tegen mijn verwachtingen in, best indrukwekkend. Af en toe dook een personage vlak voor me op, jongste dochter greep achter wat zij dacht dat sneeuw was (het was as) en zoontje zocht af en toe bescherming achter mama's veilige armen. Maar nu zal ik nog wat genieten van de zon voor ik begin aan de dagelijkse routine : maaltijd, pyama's en kinderen één voor één naar bed en dan zelf nog wat aan de slag. En genieten van de zon, dat kan ook tijdens het wassen van mijn vierdimensionale auto.



  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post464

Stilte

ERop UITPosted by Dagoog Tue, November 24, 2009 21:01:13

Mijn oren doen pijn, mijn keel is schor en ik ben bekaf, maar ik overleefde het : een dag met achttien drukke 14-15-jarigen.

Hoe zalig kan stilte zijn. Heerlijk toch ?!

  • Comments(2)//d.dagoog.be/#post432

Theater

ERop UITPosted by Dagoog Fri, October 23, 2009 16:41:22
'k Heb eigenlijk geen tijd en mijn zetel lonkt ongelooflijk hard naar mij, maar ik denk dat ik er straks toch op uit trek. Naar een theatervoorstelling waar ik nogal wat positieve geluiden over hoorde. 'k Ben echt benieuwd...

  • Comments(2)//d.dagoog.be/#post422

owtsj

ERop UITPosted by Dagoog Sun, September 27, 2009 18:07:01

Dochters waren met de fiets naar de jeugdbeweging en het weer was mooi. Wat doet een bijna gehalveerd gezin dan : de wielen van de fietsen nog eens goed doen draaien.

Maar nu zoekt de op één na oudste een middel om pijnlijke spieren te behandelen....

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post411

Uitrusten tijdens het weekend ?

ERop UITPosted by Dagoog Sun, September 06, 2009 09:20:04

Ik ben serieus aan het bekomen van een plezant verjaardagsfeest met drank, heel veel lekkere hapjes en leuke mensen.

En straks volgt een familiefeest. Met drank, lekkere hapjes...

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post403

ontspannen

ERop UITPosted by Dagoog Fri, September 04, 2009 20:56:48

Zo nerveus ik enkele uren geleden was, zo ontspannen, haast euforisch ben ik nu. Ik was maar net op tijd, maar het gesprek verliep vlot en ik ontmoette weer een rijke* persoon. Ik heb teveel informatie om in één artikel te 'gieten' en de foto's zijn gelukt. Opdracht bijna volbracht. Nu het gesprek nog zwart op wit** bewaren en met een ruime tijdslimiet van nog vijf dagen voel ik me een luxebeestje. Misschien heb ik nog tijd over eindelijk om mijn blog(lees)achterstand in te halen.

* figuurlijk hé

** ten gepaste tijde zet ik op mijn blogske een linkske naar het artikeltje zodat alle geheimzinnigheid helemaal opgehelderd wordt

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post402

Uitblazen

ERop UITPosted by Dagoog Mon, August 24, 2009 00:03:44

Even tijd om uit te blazen na een paar drukke en bewogen dagen.

Vrijdag kwam een vriendinnetje van oudste dochter spelen wat een groot succes was. 's Avonds kwam dan een 'vriendinneke' van mij met haar man en zoontjes langs om ijs te leren maken. Binnenkort geeft ze een groots verjaardagsfeest voor de man des huizes en ze is druk in de weer om dessertrecepten te sprokkelen. Omdat de diepvries hier toch boordevol gevuld is, mocht ze van mij alle ijs meenemen naar haar eigenste huis. Wat meteen ook beter is voor mijn kledingmaat.

Gisterennamiddag brachten we onze dochter(s)(tjes) naar een andere lieve ex-collega maar nog altijd vriendin waar ze haar twee dochtertjes al speelkameraadjes aantroffen. Zoontje vond meteen zijn gading in een elektrische tractor waar hij enkel vanaf kon gejaagd worden door hem met een emmer koud water te overgieten. Aldus oudste gastdochter die maar liefst vier maand ouder, bijna vier jaar dus, is dan hij en dus veel beter geplaatst om met de groene vierwieler over het gras te rijden.

's Avonds kon zoontje tot zijn grote voldoening terecht bij oma en opa op de boerderij. Mama en papa trokken naar de stad op zoek naar een hapje wat we dan nog niet meteen vonden. Daarna vereerden we de bioscoop met een bezoekje. We grinnikten en (glim)lachten om het wedervaren van 'The sisters of loVVVe' in Meisjes. Omdat de laatste weken al zo hectisch waren en er nog heel wat op het programma staat, trokken we, na een laatste glas weer huiswaarts.

Vandaag slaagde ik er wonderwel in een deel van het Himalaya-strijkgebergte te reduceren tot een Mont Blanc. Geen applaus nodig dankuwel.

Deze namiddag trokken vader en zoon zich terug voor een uitgebreide siësta terwijl moeder, voor de verandering, erop uit trok.

Niet ver, maar wel heel plezant. Op ons eigenste dorpsplein, vertrok de heksenwandeling. De verteller loodste ons met heel wat verhalen doorheen de heksentuin, smalle voetgangersweggetjes en stoffige weggetjes in adembenemende landschappen. Bij een heksenbiertje werd de vertelling beëindigd. Althans, terwijl mijn medewandelaars op een terras met een heksenbiertje nog rustig nagenoten voor ze het laatste stukje zouden wandelen, verliet ik hen. De zusjes moesten nog afgehaald worden bij de ex-collega en nog altijd vriendin die een beetje ver woont.

We werden er hartelijk onthaald, kregen een heerlijke maaltijd voorgeschoteld en de kinderen amuseerden zich kostelijk. Net als hun ouders trouwens.

Bij thuiskomst wachtte ons nog een verrassing. Tot vandaag hadden we één poes. Een poes met een steeds dikker wordende buik. Net voor we thuiskwamen, had poes in haar eentje enkele jongen geworpen. Later deze avond kwam er nog ééntje bij.

En na dat alles ben ik toch wel heel erg moe, maar ook heel erg tevreden.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post398
Next »