KrantjePosted by Dagoog Thu, April 29, 2010 10:46:10Net zoals gisterenvoormiddag maakte ik van de 'nood' een deugd en werkte ik buiten : ik installeerde me op mijn bureaustoel aan de tuintafel. Een glaasje water erbij, een laptop, een paar agenda's en heel wat papieren, mijn smart-dicta-foon, fototoestel erbij en ik kon aan de slag. Kon.
Plots beslist iemand dat dit het perfecte moment is om een muur dit twee meter verder staat, af te breken... In een ijl tempo red ik laptop, fototoestel, gps, smartfoon en de pas gewassen was die vlakbij rustig en nietsvermoedend hing te drogen. Ze zijn niet opgewassen tegen stof en steengruis...
Zou een deadline hiermee rekening houden ?
KrantjePosted by Dagoog Wed, February 03, 2010 15:11:59Een onverwacht probleem
trekt een streep door mijn dutje...
KrantjePosted by Dagoog Mon, January 18, 2010 21:54:52Eerder deze avond kon ik een interview versieren met één van onze bekendste dichters. Ik las dit weekend met veel plezier één van zijn bundels en trok vol verwachting richting interview. Het werd een gesprek dat ik wegens een volgende afspraak naar mijn zin te vroeg moest afronden. Ik had al lang informatie genoeg voor het artikel, maar sommige mensen zijn zo rijk (en dat bedoel ik dus figuurlijk) dat je ermee kunt blijven praten.
Toen ik het had over zijn laatste bundel, haalde hij die boven en kreeg ik die zomaar cadeau. Toen het ging over wat hij zijn tijdschrift noemt, maar wat een zesmaandelijkse uitgave is van heel wat recente gedichten, legde hij het laatste nummer, noem het maar een boek, bovenop de bundel. Toen ik het had over zijn kinderen, haalde hij een bundel boven waarin zowel gedichten van grote dichters als foto's die zijn oudste zoon maakte, staan. Toen ik het had over een vrouw die ik leerde kennen via de cursus literaire creaties en die op haar 60e welverdiend debuteerde met een bundel, haalde hij nog een bundel van verzamelde gedichten boven, waar één van haar gedichten in opgenomen was en legde deze bovenop de stapel.
"Voor jou," zei hij alsof hij zoiets iedere dag deed. Ik kon niet geloven wat hij gezegd had en hij voegde eraan toe : "neem maar mee." Met een dikke stapel puur genot trok ik naar mijn volgende afspraak.
Op zo'n momenten prijs ik mezelf nog gelukkiger dan anders dat ik de kans kreeg artikels te schrijven, al is het dan 'maar' voor een huis-aan-huis-krantje.
Ik kijk ernaar uit me te verdiepen in de poëzie, maar eerst moeten er nog dringend artikels geschreven worden.
KrantjePosted by Dagoog Thu, December 17, 2009 22:42:20Nieuwsgierigen kunnen de eerste aanpassingen al zien in de eerste week van januari. De andere aanpassingen volgen zo'n vier weken later en eind maart. De laatste paar dagen ben ik er niet meer mee bezig geweest, maar dat komt nog wel. Eerst moet ik wat aandacht schenken aan een aantal zaken die ik stillekes aan de kant geschoven had, die nu van zich laten horen.
KrantjePosted by Dagoog Mon, December 14, 2009 23:23:45Nadat de nieuwe plannen voor het krantje uit de doeken gedaan waren, viel een veelzeggende stilte.
Het wordt toch wennen.
KrantjePosted by Dagoog Tue, October 13, 2009 23:27:27Van een rustige voetbalmens naar een groep mensen, begaan met eerlijke handel, naar een ludiek bierproeversgezelschap (waarom waren het allemaal mannen ?) tot een kunstkring.
't Is eens iets anders dan aankoopfacturen inboeken.
KrantjePosted by Dagoog Tue, June 23, 2009 14:44:20Ik had eerst plaatsgenomen aan de tuintafel onder de parasol, maar daar bleek het scherm haast onleesbaar. Nu werk ik genietend in het tentje dat ik een paar maand geleden kocht voor de kindjes. Je kunt er dus niet alleen in spelen en slapen, maar ook werken. Nu alleen nog even de verlengkabel aansluiten voor de batterij het laat afweten.
Dat was nipt.
KrantjePosted by Dagoog Thu, May 14, 2009 01:34:08Moe maar tevreden. Zo voel ik me nu. Allé, niet nu als jij dit leest, maar nu, terwijl ik deze woorden hier intik. Verbazend vlotjes eigenlijk - gelet op het late of eerder vroege uur. Onder voorbehoud van eventuele haperingen die gratis bijgeleverd worden met een nieuw 'systeem' zou de eindredactie ook deze week toch wel alles op tijd moeten gekregen gehad hebben. Of zoiets.
Ik vind het altijd leuk om met mensen te spreken en het gesprek daarna in het vooropgestelde aantal tekens te boetseren, maar eerder deze week heb ik me toch ferm geamuseerd tijdens een interview. Van de helft van de opnames van het gesprek valt niks meer op te maken wegens de regelmatige lachbuien die opborrelden tijdens het gesprek. Geen paniek, zelfs in dit geval had ik, zoals gewoonlijk, tekens te weinig om alle informatie mee te geven. Eén ding staat vast, mij zien de vijf vrolijke heren zeker nog wel terug. Nieuwsgierig ? Klik dan vanaf volgende week woensdag hier, 'blader' efkes door tot pagina 5 en je ziet over wie ik het hier heb. Ja, moeilijk gaat ook.
