DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

Resultaat

PoëziePosted by Dagoog Fri, February 27, 2009 22:54:52

Belofte maakt schuld. Ik had beloofd hen nog voor het einde van de vakantie eens mee te nemen naar een binnenspeeltuin. De hele week hebben ze min of meer 'geduldig' gewacht, maar vandaag moest het dan gaan gebeuren. Veel sneller dan op een maandag of andere doordeweekse schooldag bezetten ze hun plaats in de auto.

Daar aangekomen gaf het uurrooster aan de deur aan dat we eigenlijk een paar uur te vroeg waren. De ontgoocheling stak even de kop op. Tot ik toch tegen de deur duwde en die nog open ging ook. Opluchting alom. Tijdens schoolvakanties is het volgens de bejaarde man die mijn geld ontving, "altijd open". Jassen en schoenen vonden vliegensvlug een plaats half op een stoel of helemaal op een hoopje op de grond en drie kadeekes sprongen onnavolgbaar in het rond.

Ik sorteerde wat schoenen en hing jassen aan een stoel, nam de jongste bij de hand en dirigeerde hem naar het toilet - hij kan het eindelijk - om ongelukjes te voorkomen waarna hij zijn zussen snel weer vervoegde. En dan was het zover.

Ik opende de tas met pampers, reservebroeken, -slipjes en -sokken (want je weet maar nooit) en haalde er de dichtbundels uit die al enkele weken slechts deels gelezen, één van mijn boekenkasten bevolken. Ik genoot. Vooral van onderstaand meesterwerkje :

Resultaat

Hij zit aan tafel, net geen beeld.
Wie weet voor wie het staat ?
Hij heeft een hoed, een naam.
Of hij toch nog weg zal gaan.

Alleen een pak kent nog de maat
van zijn verleden. De feiten
zijn vel over been. Het geduld
van een lichaam houdt ze bijeen.

Ik zie zijn leven hem ontgaan,
hoe zijn blik dat gadeslaat.
Hij is van alles wat hij
niet meer is het resultaat.

Bernard Dewulf

Uit 'Waar de Egel gaat'

  • Comments(2)//d.dagoog.be/#post284