DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

Waarom niet ?

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Tue, November 17, 2009 22:45:20

Hier nu in 't lang en breed allemaal neerschrijven waar ik de voorbije weken zo allemaal mee bezig geweest ben, zou me toch wel een paar uur kosten. In 't kort : lezen, werken, schrijven voor 'mijn' krantje, kindjes brengen en/of halen naar en/of van turnles, typles en zwemles en dan komt mijn bureauwerk er nog bij en ook het huishouden dat weer meer tijd in beslag neemt nadat ik de derde poetsvrouw zo'n beetje soort van ontslagen heb.

Nee, ik weet ook wel dat een poetsvrouw niet zo in de puntjes schoonmaakt als je zelf doet. Ik zelf zag de laatste jaren al eens één en ander door de vingers als ik schoonmaakte. Met drie kindjes is het niet meer zo eenvoudig alles altijd netjes te houden. Daarom begreep ik heel goed dat ik me met een nog-minder-net interieur moest leren tevreden stellen. Maar als ik vraag om een raam waar ik niet meer door kan kijken, schoon te maken en ik er nadat de poetsdame er iets mee gedaan heeft (mij een raadsel wat) nog altijd niet door kan kijken, begin ik me toch vragen te stellen. Als zij een ruimte waar ik toch minstens (met de nadruk op minstens) twee uur werk aan heb om ze opnieuw toonbaar te krijgen, binnen het half uur 'schoon' tovert, voel ik me opeens iets minder goed. Scheelt er iets met mij ? Maar als ik op donderdagavond een boek lees dat ik, net voor ik mezelf naar mijn bed sleep, onder de zetel leg en ik datzelfde boek op zaterdagmiddag helemaal droog op dezelfde plek terugvind terwijl de poetsdame op vrijdagvoormiddag haar ding doet... Dan is het voor mij genoeg.

Dan heb ik een dilemma : zoek ik opnieuw hulp of 'doe' ik het weer zelf ? Let op, de eerste twee poetsvrouwen waren best ok. Tot ze niet meer konden komen wegens 'tijdelijk' of 'ander werk gevonden'... Toen hoorde ik 'de' verhalen. Van de poetsvrouw die uren zitten te roken voor ze 'eraan' begint, de poetsvrouw die het depressief aftrapt omdat de oeroude stofzuiger van haar opdrachtgever het begeeft net als zij het ding hanteert, de poetsvrouw die enkel het midden van iedere ruimte fatsoeneert en de poetsvrouw waaraan je geen enkele extra inspanning mag vragen, hoe gering die inspanning ook mag zijn. Een ander heerschap wist me mee te delen dat hij na een lange zoektocht eindelijk de perfecte poetsdame over de vloer kreeg. Tiende keer goede keer klonk het toen. Zucht.

Ik poets dus weer zelf. Mijn zenuwen zijn mij dankbaar. Nu run ik weer mijn was-, plas- en dweilsalon zelf. Ook mijn huisrestaurant en de afwas staan helemaal onder mijn hoede. Tja. Dan moet er iets sneuvelen hé. Het werd het bloggen... Voor even dan toch.

  • Comments(1)//d.dagoog.be/#post429