DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

Voetbal

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Wed, December 09, 2009 23:25:21

De opdracht zat al maar liefst tweeëntwintig dagen in mijn Outlook Express te wachten op uitvoering. Na zo'n 15 dagen zette ik de eerste stap om de opdracht uit te voeren : ik belde naar de te interviewen persoon om een afspraak te maken. Helaas was hij niet enthousiast : "Ik volg dat niet en ik heb daar niet veel meer over te zeggen". Ik had de man eerder al gesproken over het onderwerp en dat was voor hem voldoende geweest, maar de eindredactie besliste er anders over. Er moest een nieuw interview komen over de nationale wedstrijd.

Dus belde ik de man gisteren nog eens in de hoop dat hij me toch te woord zou willen staan. De verbouwereerde man deelde echter mee dat er brand uitgebroken was in een gebouw waar een vereniging huist waar hij voorzitter van is. Gevolg : de man kon zich alleen nog maar bezig houden met het invullen van verzekeringspapieren. Van een interview kon dus zeker geen sprake meer zijn.

Een doorwinterde reporter laat dat niet aan haar hart komen en stapt dan razendsnel over op plan B. Enkele telefoontjes later had ik een nieuw slachtoffer gevonden : de hoofdtrainer van een andere voetbalploeg, want daar gaat het allemaal over, voetbal.

Als je nu weet dat ik als kind al graag eens een balletje trapte, maar geen haar op mijn hoofd of waar dan ook, er ooit aan dacht om voetbalster te worden en als je ook nog eens weet dat ik amper de beginselen ken van de sport, kun je misschien al raden hoe graag ik mensen uit die wereld interview. Snel zocht ik op het www wat informatie op en ging ervandoor. Het onbekende tegemoet. De hoofdtrainer wist van niks want de meneer waar ik eerder mee gebeld had, was iemand met een andere functie. Een functie die inhoudt dat afspraken voor interviews op korte termijn niet doorgegeven worden. Gelukkig maakte de man toch tijd voor mij vrij en binnen de kortste keren was zijn mening digitaal opgeslagen en kon ik overgaan tot de fotoshoot van de ploeg. Maar eerst moest deze ploeg nog wat in afzondering want er moest nog een voorbije match geëvalueerd worden. Tussen het interview en de tactische besprekingen door, had ik de kans om een woordje te wisselen met een drietal spelers. Ik voelde me de meest onsportieve mens ter wereld toen ik zo tussen de atletische figuren stond. Wat alles nog erger maakte, was dat één van hen niet zou misstaan op de betere uitgave van een mister universe verkiezing.

Toen ik wat later op het terrein stond om de beruchte foto te maken, werd ik getroffen door de energie die bezit had genomen van de lap grond. Op de één of andere manier voelde ik me meteen een stuk fitter. Nadat de spitsen, middenvelders, keepers, verdedigers en andere ballengoochelaars gedigitaliseerd waren, liep ik zowaar gezwind het veld af, op naar de volgende opdracht.

Ik denk dat ik supporter word.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post436