DAGoogBoek

Moe maar... inderdaad

De laatste weken waren niet druk, ze waren hectisch. Ik kon amper volgen maar ik ben er toch redelijk goed in geslaagd zowat alles tot een goed einde te brengen.

Vandaag kwam er ook iets tot een einde : vandaag zette mijn vader zijn handtekening op een blad dat verklaarde dat de zaak die hij veertig jaar geleden, tegen de zin van zijn ouders, begon met het geld van het voorhuwelijkssparen, vanaf 1 januari zijn zaak niet meer is, maar wel die van twee enthousiaste nieuwe eigenaars. Ik groeide er in op. Werkte er tijdens verschillende vakanties, werkte er als pas afgestudeerde als vertegenwoordigster, vertrok er en keerde terug. Ondertussen vertoefde ik er een paar dagen per week en dat zal niet veranderen. Alleen 'de baas' verandert. Het zal raar zijn.

Vandaag nam ik eerst wat verwaarloosde huishoudelijke taken onder handen en deze namiddag trok ik er dan met mijn drie op uit. Eerst genoten we van een voorstelling van 'De Vuile Teljoore' waarna we smulden van een wafel en pannenkoeken voor we genoten van het hamsteren van kerstgeschenkjes. Onze tocht sloten we af door de ingrediënten van het kerstmenu bij elkaar te sprokkelen.

Moe maar tevreden sluit ik hier af. Tot een volgende keer maar weer.

• Comments(1)http://d.dagoog.be/#post441