DAGoogBoek

DAGoogBoek

...

Fantasie en schrijfkriebels brengen al eens naar onbekende plaatsen, een archief met een behulpzame archivaris en de woonkamer van een ervaren dichter. Om de kunst van het woord veel en veel beter onder de knie te krijgen, volg ik met veel plezier al eens een schrijfdag, enkele lessen van Zoepermama en de heel interessante en vooral plezante lessen Literaire Creaties. Tussendoor (lees : 's nachts) zou ik ook wel nog eens een boek lezen.

strijken voor tv

DAGoogBOEKPosted by Dagoog Thu, September 01, 2011 21:47:00

Ik gaf het op. Let op, ik heb het jarenlang geprobeerd, op allerlei tijdstippen en manieren, maar nu gooi ik de handdoek in de ring. Beter : ik verplaatste de strijkplank naar de badkamer. De handdoeken plooi ik nu daar, terwijl ik luister naar de radio.

Een uitbreidend en opgroeiend gezin bracht gaandeweg meer was met zich mee. Ondertussen is strijken een hele klus geworden en omdat ik er anders niet meer toe kom, trakteer ik mezelf tijdens die klus op wat tv. Beter : ik trakteerde mezelf op wat tv. Tot nu dus.

Eerst streek ik vooral 's avonds. Dat ging goed. Voor een tijdje. Met name : nadat de kinderen naar dromenland vertrokken waren en tot K thuiskwam. De week dat hij in de namiddagploeg werkte, kon ik één tot twee uur lang kiezen waar ik naar keek. Daarna nam hij de afstandsbediening over en zapte naar programma's waar ik liever niet naar kijk zolang ik nog maar een beetje bij mijn verstand ben. Toen ik mijn ongenoegen hierover uitte, nam hij de dag erna de afstandsbediening en vroeg : "Was je naar iets aan het kijken ?" terwijl hij alweer wegzapte... In de week dat hij in de ochtendploeg aan de slag was, kon ik het helemaal vergeten. Alleen op zondagavond kwamen we tot een compromis wat de programmakeuze betrof. Dat werd dus mijn vaste strijkavond, maar omdat één avond per week niet voldoende was om het gekreukte gebergte glad te strijken, gooide ik het over een andere boeg. Ik huurde al eens een dvd en probeerde die op zondagvoormiddag te bekijken. Ik dacht dat ik een paar uurtjes rustig tv-kijken gecreëerd had van achter mijn strijkplank. Niet dus.

Tot opvoeden behoort ook het stuk waarbij een mama uitlegt aan haar kinderen dat zij de hele week al behoorlijk veel mogen kijken naar de beeldbuis en dat de zondagvoormiddag eens voor mama is. Verkeerd gedacht. Toen ik ze zover gekregen had dat ze de controle over de tv voor enkele uren uit handen gaven, begonnen ze te vertellen. Opeens hadden ze daar tijd voor. Urenlang wist de ene na de andere wel iets. Ik kreeg ook veel vragen voorgeschoteld in de zin van : "Wanneer gaan we... ?" of "Wanneer krijg ik ... ?"

Ik heb me geweerd als een duveltje in een wijwatervat, maar om mijn zenuwen wat rust te gunnen en om eindelijk eens te kunnen kiezen waar ik tijdens mijn strijksessies naar kijk, verhuisde ik de hele boel naar de badkamer. Daar heb ik zicht op de tuin.

  • Comments(0)//d.dagoog.be/#post516